Kategoriler
Çocuklar

İki yaş sendromu nedir?

Bir buçuk yaşında başlayıp, üç buçuk yaşına kadar devam eden büyüme süresidir. Yani bebeklikten çocukluğa geçiş evresidir. İstediklerini nasıl yaptıracaklarını öğrendikleri yaştır. Bir birey olduklarının farkına vardıkları erken ergenlik dönemidir. Çocuğunuzun davranışlarında büyük değişikler olan bu dönem “İki yaş sendromu” olarak adlandırılır.

İki yaş sendromunda çocuklar istediklerini söylemek yerine ağlamayı tercih ederler. İstemedikleri şeylerde ise ayağını yere vurarak ya da kendilerini yere atarak itiraz ederler. İstedikleri yapılmazsa aşırı tepki verirler. Anneye, babaya ya da etrafındaki kişilere vurarak, kovarak ve eşyaları etrafa fırlatarak tepki gösterirler. İştahlarında kesilme olabilir. Bu dönemdeki çocuklar uyku problemleri yaşarlar. Geceleri uyumayan, huysuzlaşan bir çocuk haline gelirler. Anne ve babalarının tepkilerine karşı küsme, alınma ya da kendi kendilerine konuşabilirler. Büyüme hormonlarının tavan yapmasıyla bu belirtiler ortaya çıkar.

İki yaş sendromunda anne ve baba ne yapmalı?

Çocuğun davranışlarını doğal karşılanmalı. Bu durumu kesinlikle sorun olarak görmemeli ve geçici bir durum olduğunun farkında olmalı. Çocuğa karşı baskılayıcı ve engelleyici olmamalı. Davranışlarına karşı sakin ve ılımlı yaklaşmalı. Dikkatini başka yöne çekmeye çalışmalı: ‘’Ben yeni bir oyun öğrendim, oynamak ister misin?’’ gibi. Çocuğun yanlışlarını oyun diliyle anlatarak öğretmeye çalışmalı. Çocuğun anlattıklarını gerekirse dizlerinin üstüne çökerek, çocukla göz teması kurarak dinlemeli. Sözünü tamamlamayıp, kendisinin cümlesini bitirmesine izin vermeli. Kendi kendine başarabileceği şeyler konusunda fırsat vermeli. Hayır kelimesini sık kullanmamalı ve çocukla inatlaşmamalı.

Anne ve babanın kısıtlamalarından kaynaklı olan tepkiler iki yaş sendromu ile karıştırılmamalı. Ebeveyn tarafından gelen “dikkat et onu kırma”, “onu düşürme” ve “onu dökme” gibi söylemler. Kardeşler ya da arkadaşlar arasında yaşanan kıskançlık. Konularda yapılan ısrarcılık. Çocuk kendini hazır hissetmemesine rağmen tuvalet eğitiminde ısrar. Çocuğun özgürlüğünü engelleme. Enerjisini harcayamaması ve ilgisizlik sonucu oluşan durumlar iki yaş sendromu değildir.